Η αλόη vera έχει να επιδείξει ένα ευρύ φάσμα φαρμακολογικής δραστηριότητας. Μερικές από αυτές τις δραστηριότητες θα αναφερθούν στη συνέχεια με κλινικές εφαρμογές. Μπορεί να ληφθεί εσωτερικά ή να εφαρμοστεί τοπικά πάνω στο δέρμα. Η εσωτερική της λήψη είναι επίσης χρήσιμη στη δυσκοιλιότητα, στα πεπτικά έλκη, στο δυνάμωμα του ανοσοποιητικού συστήματος και στο άσθμα.

Αντιαλλεργική και αντιφλογιστική δράση

Η αλόη vera ασκεί μια σειρά από αντιφλογιστική δραστηριότητα (συμπεριλαμβανομένου του μπλοκαρίσματος της γένεσης των παραγόντων που προκαλούν τη φλόγωση, όπως είναι οι θρομβοξίνες και βραδυκυνίτη) ως εκ τούτου μειώνει το πρήξιμο. Μερικά συστατικά της αλόης ευθύνονται για αυτή τη δραστηριότητα. Τα πιο σημαντικά είναι οι γλυκοπρωτεΐνες που εμποδίζουν τη βραδυνυνίνη σαν κύριο παράγοντα του πόνου και της φλόγωσης. Περιέχει επίσης ποικίλες ανθρακινόνες και σαλικυλικό οξύ. Αυτές οι αντιφλογιστικές ουσίες μπορεί να είναι ευεργετικές με τοπική εφαρμογή ή και από λήψη από το στόμα.

Αντιβακτηριδιακή και αντιμυκητιακή δράση

Η αλόη έχει δείξει δράση ενάντια σε κοινά βακτήρια και μύκητες σε αρκετές μελέτες. Τα αντιμικροβιοτικά αποτελέσματα της αλόης vera είναι εφάμιλλα με εκείνα της αργυρής θειοδιαζίνης, ενός δυνατού αντισηπτικού που χρησιμοποιείται στη θεραπεία εκτεταμένων εγκαυμάτων.

Ένα 60% του εκχυλίσματος της αλόης vera βρέθηκε να είναι βακτηριδιοκτόνο στους ιούς Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella pneumonia, Serratia marcescens, είδη Citrobacter, Enterbacter cloacae, Streptococcus pyogenes και Streptococcus agalactiae.

Κατά 70% ο χυμός της αλόης είναι βακτηριοκτόνος για τον Staphylococcus aureus, κατά 80% για τον Escherichia coli και κατά 90% για τον Streptococcus faecalis και Candida albicans.

Άλλοι μικροοργανισμοί που καταπολεμούνται είναι οι Mycobacterium tuberculosis, είδη Trichophyton και Bacillus subtulis.

Η αντιμικροβιακή δραστηριότητα ενάντια της κοινής παθογένειας του δέρματος από το ζελέ της αλόης vera σε σκευάσματα κρέμας έχουν καλύτερη συμπεριφορά από τη θειοζίνη του αργύρου.

Αποτοξίνωση

Εάν δε μπορείτε να απαλλαγείτε από τις τοξίνες ή από τα σκουπίδια, οι ιστοί δεν θα έχουν τη δυνατότητα να θεραπευτούν. Με την αποτοξίνωση, ένας από κύριους αντικειμενικούς σκοπούς, είναι η βελτίωση της ικανότητας απαλλαγής από τα σκουπίδια. Το κάλιο που υπάρχει στην αλόη διεγείρει τα νεφρά ώστε να απαλλαγούν από τις περιττές ουσίες. Όταν βάλετε κάτι στο στόμα σας αυτό ανακατεύεται με τα ένζυμα για να αρχίσει η διαδικασία χώνεψης.

Πηγαίνει στο στομάχι και μετά προωθείται στο μικρό έντερο. Καθώς προχωράει στην περιοχή των εντέρων, διάφορα θρεπτικά υλικά απορροφώνται σε διάφορες περιοχές. Το τείχος του εντέρου είναι όμοιο με δάχτυλα ενός χεριού. Καθώς η τροφή κινείται κατά μήκος του εντέρου, όπως κάνει ένα φίδι, αυτά τα δάχτυλα είναι εκεί για να απορροφούν ότι μπορούν από τις τροφές.

Ως εκ τούτου τα δάχτυλα έχουν κύτταρα συσσωρευμένα γύρω τους, τα οποία με τη σειρά τους έχουν μικροδάχτυλα, πάλι συσσωρευμένα γύρω τους και είναι έτσι που επιτυγχάνεται η απορρόφηση. Αυτά τα μικρά κύτταρα πεθαίνουν και αναζωογονούνται συνέχεια. Εντούτοις δεν είναι μόνο τα θρεπτικά υλικά από τις τροφές που απορροφούνται, είναι επίσης και α διάφορα τοξικά. Δεν είναι μυστικό ότι η τροφή που φάγαμε είναι φτιαγμένη με χημικά, με φυτοφάρμακα, με πρόσθετα, με υδρογονωμένα λίπη κτλ. Τα σκουπίδια αυτά είναι που δημιουργούν τα προβλήματα στα έντερα. Εξαιτίας αυτού του δηλητηριώδους υλικού που μπλοκάρονται τα κύτταρα, επιβραδύνοντας τη λειτουργία του συστήματος και ως εκ τούτου, μειώνεται η απορροφητικότητα χρήσιμων υλικών. Να θυμάστε ότι τα διαφορετικά υλικά απορροφώνται σε διαφορετικές περιοχές. Αυτό δείχνει πόσο γρήγορα μπορούμε να γίνουμε αποτελεσματικοί με τη διατροφή μας. Σε μια σύντομη χρονική περίοδο κακής διατροφής τα κύτταρα καταλήγουν να μπλοκαριστούν μεταβαλλόμενα σε πουρί που αρχίζει και πετρώνει. Δε μπορεί να αντιμετωπιστεί, να επιβληθεί και έτσι κάθεται πάνω στα τοιχώματα.

Άσθμα

Μια λήψη εκχυλίσματος αλόης για 6 μήνες έδειξε καλά αποτελέσματα στη θεραπεία του άσθματος. Η εξαίρεση σε αυτό ήταν το γεγονός ότι ο χυμός της αλόης δεν είναι καθόλου αποτελεσματικός σε ασθενείς που εξαρτώνται από κορτικοοιστροειδή. Ο μηχανισμός της δράσης θεωρήθηκε ότι έγινε μέσα από την επισκευή των προστατευτικών μηχανισμών που είχε ως επακόλουθο τη βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Το εκχύλισμα που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη παρήχθη από φρέσκα φύλλα αλόης που φυλάχθηκαν στο σκοτάδι στους -40ο C για 7 μέρες. Η δοσολογία ήταν 5ml δύο φορές τη μέρα για 24 βδομάδες ή ένα 20% διάλυμα χυμού σε αλάτι. Έντεκα από τους είκοσι επτά ασθενείς (40%) χωρίς εξάρτηση από κορτικοοιστροειδή ανέφεραν σημαντική βελτίωση στο τέλος της έρευνας.

Μελέτες δείχνουν ότι εάν βάλουμε τα φύλλα αλόης σε συνθήκες σκοταδιού και κρύου το αποτέλεσμα είναι μια αύξηση της αναλογίας των πολυσακχάρων. Ένα γραμμάριο ακατέργαστου εκχυλίσματος και διατηρημένου σε τέτοιες συνθήκες παρήγαγε 400 χιλιοστόγραμμα ουδέτερων πολυσακχαριτών, σε σύγκριση με μόνο 30 χιλιοστογραμμαρίων που πήραμε από φύλλα που δεν είχαν περάσει την ανάλογη διαδικασία.

Γαστρεντερική τόνωση

Η αλόη μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στο γαστρεντερικό σύστημα. Το 1985, ο Jeffrey Balnd, ανέφερε το αποτέλεσμα με τη λήψη από το στόμα αλόης σε περίπτωση ουρικής ινδικάνης, σε ανάλυση γαστρεντερικού pH, σε καλλιέργεια κοπράνων και ειδικού βάρους, σε έρευνα με 10 άτομα υγιή (5 άντρες, 5 γυναίκες). Η ουρική ινδικάνη δείχνει το βαθμό στον οποίο η ζωική πρωτεΐνη δεν απορροφάται καλά ή το βαθμό που τα εντερικά βακτηρίδια βρίσκονται σε κατάσταση σήψης. Μετά από μία βδομάδα λήψης χυμού αλόης, περίπου 6 κουταλιές, τρεις φορές τη μέρα, η ουρική ινδικάνη μειώθηκε κατά μία μονάδα. Αυτό το αποτέλεσμα υποδεικνύει ότι η κανονική λήψη αλόης μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση της απορρόφησης και χώνευσης της πρωτεΐνης και στη μείωση σήψης των βακτηριδίων των εντέρων. Η γαστρική ανάλυση έδειξε ότι ο χυμός της αλόης αύξησε το pH του γαστρικού pH 1,88 κατά μέσο όρο.

Αυτό το αποτέλεσμα υποστηρίζει παλαιότερες έρευνες άλλων επιστημόνων ότι η αλόη μπορεί να εμποδίσει την έκκριση υδροχλωρικού οξέως. Η γαστρική ανάλυση επίσης έδειξε ότι ο χυμός της αλόης μπορεί να επιβραδύνει τη γαστρική πέψη πιθανόν βελτιώνοντας τη διαδικασία της.

Έξι από τα δέκα άτομα μετά τη λήψη χυμού αλόης έδειξαν σημαντικές μεταβολές σε καλλιέργειες κοπράνων μετά από μια βδομάδα. Αυτό σημαίνει ότι ο χυμός της αλόης μπορεί να έχει αντιβακτηριδιακή δράση και ενάντια στους μύκητες Candida. Σε 4 άτομα με θετική καλλιέργεια στους μύκητες Candida albicans υπήρξε μείωση στον αριθμό των ζυμομυκήτων. Το ειδικό βάρος των κορπάνων μειώθηκε μετά από μια βδομάδα λήψης του χυμού της αλόης. Αυτό το αποτέλεσμα σημαίνει βελτίωση στην κατακράτηση υγρών, αν και κανένα άτομο δεν παραπονέθηκε για διάρροια ή ευκοιλιότητα με τη λήψη της αλόης. Έτσι, για όλη αυτή τη δραστηριότητα, η λήψη της αλόης για λόγους προώθησης της υγείας είναι αρκετά δημοφιλής.

Διαβήτης

Τα αποτελέσματα των ερευνών σε ποντίκια έδειξαν ότι η αλόη μπορεί να είναι αποτελεσματική τοπικά και εσωτερικά στη θεραπεία του διαβήτη και στα έλκη του ποδιού που προκαλεί. Επιπλέον τα θετικά αποτελέσματα στη θεραπεία των πληγών με την αλόη vera οφείλονται στο γεγονός ότι προκαλεί πτώση του σακχάρου, όπως αποδείχθηκε με πειράματα σε φυσιολογικά και σε διαβητικά ποντίκια, που προήλθαν από χημικές ουσίες.

Δυσκοιλιότητα

Οι γιατροί της αρχαιότητας έδιναν ολόκληρο το φύλλο της αλόης για να καταπολεμήσουν τη δυσκοιλιότητα για 2000 χρόνια μέχρι που το 1851 βρέθηκε ότι το δραστικό συστατικό της για την δυσκοιλιότητα ήταν η αλοΐνη.

Σε μερικές ποσότητες η αλοΐνη δρα σαν τονωτικό του πεπτικού συστήματος δραστηριοποιώντας τους εντερικούς μύες. Σε μεγαλύτερες δόσεις γίνεται δυνατό καθαρτικό. Η πιο εμφανής δράση της είναι στο παχύ έντερο, όπου αυξάνει τις εκκρίσεις και τις περισταλτικές συσπάσεις. Σε συνδυασμό με τη στρυχνίνη και τη μπελαντόνα, η αλοΐνη έγινε τον 18ο αιώνα ένα από τα πιο δημοφιλή καθαρτικά για τη χρόνια δυσκοιλιότητα.

Θεραπεία πληγών

Η αλόη vera περιέχει ένα αριθμό συστατικών υπεύθυνων για τη θεραπεία των πληγών συμπεριλαμβανομένης της βιταμίνης C, E και ψευδάργυρου. Αντίθετα με άλλες αντιφλογιστικές ουσίες, η αλόη vera έδειξε ότι διεγείρει το σχηματισμό συνδετικού ιστού ως κε τούτου προάγει τη θεραπεία των πληγών. Επιπρόσθετα η αλόη φαίνεται να τονώνει την ανάπτυξη της επιδερμίδας.

Πεπτικό έλκος

Η χρήση του ζελέ της αλόης εσωτερικά για τη θεραπεία πεπτικών ελκών μελετάται από το 1963. Δώδεκα ασθενείς με έλκος του δωδεκαδάκτυλου βεβαιωμένου με ακτίνες Χ, έπαιρναν ένα διάλυμα ζελέ αλόης με ορυκτέλαιο μία φορά τη μέρα. Στο τέλος του ενός έτους, όλοι οι ασθενείς έδειξαν πλήρη ίαση και χωρίς μετάσταση. Σε πειραματική βάση οι εξής παράγοντες θεωρούνται υπεύθυνοι για την αποτελεσματικότητά της:

Το ζελέ της αλόης αδρανοποιεί την έκκριση της πεψίνης όταν το στομάχι είναι άδειο. Όταν υπάρχει τροφή η έκκριση πεψίνης γίνεται κανονικά και επιτρέπει τη χώνεψη της τροφής.

Το ζελέ εμποδίζει την έκκριση του υδροχλωρικού οξέος μεσολαβώντας στην έκκριση ισταμίνης που παραμένει μόνο στα τοιχώματα των κυττάρων.

Το ζελέ της αλόης είναι ένα εξαιρετικό μαλακτικό. Τα μαλακτικά θεραπεύουν και εμποδίζουν τους παράγοντες που επιδεινώνουν τα ευαίσθητα έλκη.

Τοπικές εφαρμογές

Οι τοπικές εφαρμογές της αλόης φαίνεται ότι επιφέρουν ένα συνδυασμό βελτίωσης της θεραπείας των πληγών μαζί με αντιφλογιστικές, ενυδατικές, αντιμυκροβιακές και καταπραϋντικές-μαλακτικές ιδιότητες. Έρευνες για τη δράση της χρήσης του ζελέ της αλόης τοπικά άρχισαν τη δεκαετία του ’30 με τη θεραπεία σε εγκαύματα από ακτινοβολία. Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας οι ακτίνες Χ χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία του καρκίνου, του εκζέματος και άλλων ασθενειών του δέρματος, καθώς και σαν παράγοντας απολέπισης. Μια μελέτη των Collins το 1935 ανέφερε την επιτυχή εφαρμογή του ζελέ της αλόης σε περίπτωση μια γυναίκας με σοβαρό έγκαυμα στο μέτωπο από ακτινοβολία ακτινών Χ.

Παρόμοιες θεραπείες έχουν αναφερθεί και σε άλλες περιπτώσεις. Για παράδειγμα μια μελέτη με ζελέ αλόης χρησιμοποιήθηκε σε τρεις ασθενείς με χρόνια έλκη στα πόδια. Το ζελέ εφαρμόστηκε στα έλκη με γάζα. Υπήρξε μια γρήγορη μείωση στο μέγεθος των ελκών και πλήρης ίαση έγινε στους δύο μήνες. Ενθαρρυντικά αποτελέσματα αναφέρθηκαν επίσης σε περιπτώσεις ακμής και σμηγματόρροιας.

Τίτλος Βιβλίου: Το φυτό Αλοη vera στη Θεραπεία και την Αισθητική. Συγγραφέας: Αναστασία Αναστασοπούλου. Εκδόσεις: Τρόπος Ζωής.