Η αλόη vera είναι γνωστή αντιφλεγμονώδης και θεραπευτική στις πληγές, επισπεύδοντας το ρυθμό ανάπτυξης του επιθήλιου ιστού. Σύμφωνα με το βρετανό δερματολόγο Dr Peter Atherton το επιθήλιο είναι ένας ανατομικός όρος για το επίπεδο των κυττάρων που επικαλύπτουν την επιφάνεια του σώματος ή μιας κοιλότητας που επικοινωνεί μαζί της. Η αλόη είναι πολύ δραστική στη θεραπεία ανοιχτών πληγών ή στις λοιμώξεις όπως κοψίματα, εξανθήματα και αποστήματα. Το ζελέ της αλόης vera ή αλοιφή από αλόη, εξαλείφει οποιαδήποτε μόλυνση, η σάρκα καθαρίζεται και διευκολύνει τη γρήγορη θεραπεία. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η χρήση της aloe vera στη θεραπεία πληγών επισπεύδει τη θεραπεία περισσότερο από 50%.

Η αλοϊνη που εκκρίνεται από την αλόη vera έχει άμεσες αντιμικροβιακές ιδιότητες. Αυτό διαπιστώθηκε από τον Lorenzetti και άλλους ερευνητές το 1964. Έκοβαν τα φύλλα και αφού αφαιρούσαν το χυμό τους τα τοποθετούσαν απευθείας πάνω στις πληγές. Αυτό αποδείχθηκε αποτελεσματικό στο σταφυλόκοκκο (Staphylococcus aureus), αλλά μόνο όταν τα φύλλα ήταν φρέσκα.

Ο καθαρισμός των πληγών είναι μια εργασία των κυττάρων γνωστή ως φαγοκύτωση. Σύμφωνα με το βιοχημικό Dr Plaskett, που εκπαιδεύει επαγγελματίες στη Διατροφική Ιατρική και δημοσιεύει επιστημονικές έρευνες σχετικά με την αλόη vera υπό την αιγίδα της «Υπηρεσίας Πληροφόρησης για την aloe vera» που έχει έδρα το Cornwall της Αγγλίας, αυτή η διαδικασία του ανοσοποιητικού συστήματος καθαρίζει και αποβάλλει από το σώμα βακτηρίδια και άλλους μολυσματικούς παράγοντες και ακάθαρτες ουσίες που εμφανίζονται όταν τα κύτταρα πεθαίνουν.

Η αλόη vera περιέχει μια ουσία που προωθεί και επιταχύνει τη διαδικασία της θεραπείας στις πληγές. Μια ομιλία στην 6η Διεθνή Συνδιάσκεψη πάνω στην παραδοσιακή και πρακτική ιατρική, το Δεκέμβριο του 1992 στο Τέξας από τον Hegger και άλλους, επιβεβαίωσε ότι η αλόη που χρησιμοποιείται τοπικά είναι πολύ αποτελεσματική στη θεραπεία πληγών. Οι πληγές που χρησιμοποιείται μόνο αλόη vera θεραπεύονται πιο γρήγορα από αυτές που αντιμετωπίζονται με άλλα μέσα.

Από το 1987 μέχρι σήμερα, εκτεταμένες μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί συγκεκριμένα όσον αφορά στη θεραπεία πληγών από τον καθηγητή Davis και άλλους. Εξέτασαν αποδείξεις ότι η αλόη vera είναι αποτελεσματική στη θεραπεία πληγών και στη μείωση των φλεγμονών με τη δράση ενός από τα κύρια σάκχαρα της αλόης: την 6-φωσφορική μανόζη. Συμπέραιναν ότι το είδος αυτό σακχάρου είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη διαδικασία θεραπείας πληγών και παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην όλη βιολογική δραστηριότητα της αλόης vera.

Μια άλλη μελέτη από τον καθηγητή Davis και τους συναδέλφους του, υποδεικνύει ότι η υδατώδης σύνθεση της αλόης μπορεί να αυξήσει τη συσσώρευση των επιθήλιων κυττάρων έτσι ώστε να καταγράφεται μία ταχεία βελτίωση της θεραπείας των πληγών, καθώς τα επιθήλια κύτταρα πολλαπλασιάζονται και επικαλύπτουν ταχύτατα την πληγή με επιδερμίδα. Επίσης παρατήρησαν ότι στα ζώα που δεν χρησιμοποιήθηκε τοπικά η αλόη, είχαν σκληρές και κρουσταλώδεις επικαλύψεις, που γενικά εμφανιζόντουσαν ακάθαρτες. Αντίθετα με τη χρήση της αλόης ήταν καθαρές με νέο υγιές ιστό. Κατέληξαν ότι η αλόη vera βελτιώνει τη θεραπεία των πληγών αυξάνοντας τη διαθεσιμότητα του οξυγόνου και την ποσότητα του κολλαγόνου. Μπορεί επίσης να γίνει λήψη από το στόμα, καθώς τίθεται άμεσα μέσα στην κυκλοφορία του αίματος (δε μπαίνει στη διαδικασία της πέψης). Η αλόη vera μπορεί λοιπόν να μειώσει τοπικά τις φλεγμονές γι’ αυτό πήρε την ονομασία «βιονικού παράγοντα ή ορμόνη της πληγής», από τον γερμανό φαρμακοποιό Freytag.

Το 1994, ο καθηγητής Davis και άλλοι ισχυρίστηκαν ότι η Γκιμπερελίνη διαχωρισμένη από την αλόη, βελτιώνει τη θεραπεία πληγών στα ποντίκια σχεδόν 100%. Λίγη μελέτη φαίνεται να έχει γίνει πάνω στη γκιμπεριλίνη εκτός από μία επιστημονική δημοσίευση από τον Davis πάνω στην αλόη vera και στην αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία πληγών σε διαβητικούς. Αυτή η μελέτη αναφέρεται σε διαβητικά έλκη που πλήττουν τα κάτω άκρα του σώματος. Για τον διαβητικό ένα έλκος μπορεί να είναι απειλή για τη ζωή του. Στις ΗΠΑ κάθε χρόνο, 14 στους 100 ασθενείς με διαβήτη χρειάζονται νοσοκομειακή περίθαλψη για προβλήματα των κάτω άκρων.

Η αλόη vera περιέχει συστατικά όπως βιταμίνη Ε, ψευδάργυρο και ασκορβικό οξύ, όλα πολύ αποτελεσματικά στη θεραπεία πληγών. Είναι επίσης αντιφλεγμονώδης και αντιοιδηματική, δηλαδή μειώνει τη φλεγμονή. Ο Davis και οι συνάδελφοί του υπογραμμίζουν ο διαβητικός ασθενής υποφέρει από ένα μειωμένο μηχανισμό τροποποίηση του δυναμικού του ρευστών, με αποτέλεσμα παρατεταμένα οιδήματα. Πειράματα έγιναν σε ποντίκια για να επαληθεύσουν αυτές τις ιδιότητες. Τα συμπεράσματα είναι αξιοσημείωτα. Για τη θεραπεία σε πληγές διαβητικών, ομάδες που χρησιμοποιήθηκε η αλόη vera παρουσίασαν 100% αύξηση στη μείωση των πληγών σε σύγκριση με άλλες όπου δε χρησιμοποιήθηκε η αλόη. Το πρήξιμο μειώθηκε πέντε φορές με τη χρήση της αλόης σε σύγκριση με τα διαβητικά ποντίκια όπου δεν έγινε χρήση της αλόης.

Τίτλος Βιβλίου: Το φυτό Αλοη vera στη Θεραπεία και την Αισθητική. Συγγραφέας: Αναστασία Αναστασοπούλου. Εκδόσεις: Τρόπος Ζωής