Μερικές από τις πιο πρόσφατες σημαντικές επιστημονικές έρευνες πάνω στα καψίματα που έγιναν στις Ηνωμένες Πολιτείες τις τελευταίες δύο δεκαετίες διεξήχθησαν από τον Dr Hegger (προερχόμενος από το Κέντρο Εγκαυμάτων του Πανεπιστημίου του Σικάγου) τον καθηγητή Davis και διάφορους συναδέλφους του.

Το 1979, οι έρευνες στο Κέντρο Εγκαυμάτων του Πανεπιστημίου του Σικάγου, κατέδειξαν ότι η αλόη vera φάνηκε να σταματάει την εξέλιξη των πληγών που οφειλόντουσαν σε καψίματα. Οι έρευνες συνεχίστηκαν με αποτέλεσμα να διαπιστωθεί ότι η αλόη vera είναι αποτελεσματική στον πόνο, με αντιβιοτική δράση και διεργετική για την ανάπλαση των κυττάρων. Ο Dr Hegger και η ομάδα του απέδωσαν την ικανότητα της αλόης vera να θεραπεύει τρίτου βαθμού εγκαύματα καθώς και να σταματάει το τσούξιμο χάρη στις σαλικυλικές ενώσεις του φυτού, και λιπαρά οξέα όπως η χοληστερόλη. Αναφέρουν ότι η αλόη vera περιέχει αντιφλεγμονώδεις παράγοντες που είναι λιγότεροι τοξικοί στα κύτταρα από τα χημικά αντιφλεγμονώδη. Επιπλέον η μπαρμπαλοϊνη που περιέχει την καθιστά αντιμικροβιακό παράγοντα.

Ο Heggers, συνεπώς, επιβεβαίωσε τα ευρήματα των προηγούμενων ερευνών που έγιναν από άλλους ερευνητές, όπως ο Gottshall, o Brasher και ο Zimmermann. Το 1983, ο Hegger δήλωσε ότι ήταν ο χυμός και όχι το ζελέ που υπάρχει στα φύλλα της αλόης vera, στον οποίο οφείλονται τα θεραπευτικά αποτελέσματά της. Δέκα χρόνια μετά έγραψε: «Η aloe vera είναι ένα προϊόν το οποίο έχει μεγάλη θεραπευτική δυνατότητα στην επιδιόρθωση των μαλακών ιστών από τις πληγές των εγκαυμάτων, γεγονός που συμφωνεί με τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αρχαία χειρόγραφα και υποδεικνύουν την αλόη ως θεραπευτικό φυτό υψηλού δυναμικού. Διεισδύει στους πληγωμένους ιστούς, ανακουφίζει από τον πόνο, είναι αντιφλεγμονώδες και διαστέλλει τα τριχοειδή αυξάνοντας έτσι τη ροή του αίματος στην πληγωμένη περιοχή».

Τίτλος Βιβλίου: Το φυτό Αλοη vera στη Θεραπεία και την Αισθητική. Συγγραφέας: Αναστασία Αναστασοπούλου. Εκδόσεις: Τρόπος Ζωής.